ഇതൊഴിവാക്കി പ്രധാന ഉള്ളടക്കത്തിലേക്ക് പോവുക

ഷൂസ്‌-ഒരു സംഭവം.

അഞ്ചാം ക്ളാസ്സില്‍ പ൦ിക്കുന്ന കാലം. ക്രിസ്ത്മസ്‌ പരീക്ഷ കഴിഞ്ഞിട്ടുള്ള ൧൦ ദിവസത്തെ അവധിക്കാലം. സ്കൂള്‍ തുറന്നു ചെല്ലുമ്പോള്‍ തന്നെ ടൂറ്‍ ആണ്‌...മൂന്നാറിലേക്ക്‌....അതിനും വേണ്ടെ ഒരു തയ്യറെടുപ്പ്‌..അതുകൊണ്ട്‌ ഒരു ഷു മേടിക്കണം എന്ന ചിന്ത മനസ്സിനെ പിടികൂടി. ആദ്യത്തെ ഉന്നം അമ്മ തന്നെ ആയിരുനു.പ൦ിക്കാന്‍ ഒന്നും ഇല്ലാത്തതു കൊണ്ടു വഴക്കു പറയാത്ത സമയം അല്ലെ, നേരിട്ടു കര്യം ഉണര്‍ത്തിച്ചു. അമ്മയാണ്‌ വീട്ടില്‍ നങ്ങള്‍ടെ(എണ്റ്റെയും എണ്റ്റെ ചേട്ടണ്റ്റെയും ) വേലകള്‍ക്കു സപ്പോര്‍ട്‌.

"ആ ശരി , അച്ചനോടു പറയാം " ...

ഒവ്‌ ഭാഗ്യം അതു കേട്ടല്‍ മതി കാര്യം നടന്നു. ഇനി പേടിക്കാനില്ല. വൈകീട്ടു അച്ചന്‍ വരുമ്പോള്‍ അമ്മ കാര്യം ഉണര്‍ത്തിക്കുകയെ വേണ്ടു, പിറ്റെന്നു ഷു റെഡി. മനസ്സില്‍ ഒരായിരം സ്വപ്നങ്ങള്‍ വിരിഞ്ഞു. കൊച്ചു മനസല്ലെ ആ സ്വ്പ്നങ്ങള്‍ക്കു പിന്നെ വലിയ വലിയ ചിറകുകള്‍ വച്ചു, ടൂര്‍ന്‌ പൊകുമ്പോള്‍ അങ്ങിനെ ചെയ്യണം ഇങ്ങനെ ചെയ്യണം എന്നൊക്കെ. വൈകുന്നേരമായപ്പോഴെക്കും അച്ചന്‍ എത്തി. ഞാന്‍ ടി വി കാണല്‍ ഒക്കെ നിര്‍ത്തിവച്ച്‌ അച്ചണ്റ്റെ അരികില്‍ പൊയി ഇരുപ്പൊറപ്പിച്ചു. ഇപ്പൊ അമ്മ കാര്യം പറയും, നളെ എന്നെം കൂട്ടിപോയി അച്ചന്‍ ഷൂ മെടിച്ചു തരും. എണ്റ്റെ മനസ്സു മന്ത്രിച്ചു . വിചാരിച്ചതു പൊലെ അമ്മ കാരം പറഞ്ഞു.

പെട്ടെന്നു ഒരു ഇടി വെട്ടി " വേണ്ട". അച്ചണ്റ്റെ ദേഷ്യപ്പെട്ടുള്ളാ ശബ്ദം കേട്ടാല്‍ പേടിച്ചു മൂത്രം ഒഴിക്കുന്ന കാലമാണ്‌ അതു (ഇപ്പൊഴും അങ്ങിനെ തന്നെ). ആ "വേണ്ട" കെട്ടതോടു കൂടി മനസ്സില്‍ കെട്ടിപ്പൊക്കിയ മോഹങ്ങള്‍ എല്ലാം ഒരു ചീട്ടു കൊട്ടാരം പൊലെ മറിഞ്ഞു വീണു. ഞാന്‍ പിന്നെ ഒന്നും മിണ്ടാതെ പോയികിടന്നുറങ്ങി. പിറ്റെന്നു ഒരു രസവും ഇല്ല. എല്ലാത്തിനും ഒരു മടി. എന്നാലും വയറു വിഷന്നൂ മുരണ്ടപ്പോള്‍ അടുക്കളയില്‍ കേറി അമ്മ ഉണ്ടാക്കിയിരുന്ന ദോശ എടുത്തു വിഴുങ്ങി. ഷൂ ആയിരൂന്നു മനസ്സില്‍.
അപ്പോഴാണ്‌ ഒരു ലെറ്റര്‍ ബോംബ്‌ ഐഡിയ മനസ്സിലെക്കു ൧൦൦ വാട്ട്‌ ബള്‍ബിണ്റ്റെ പ്രകാശവുമായി കടന്നു വന്നത്‌. പിന്നെ ഒട്ടും താമസിച്ചില്ല. അച്ചണ്റ്റെ അലമാരയില്‍ നിന്നും ഒരു ഇന്‍ലാന്‍ഡ്‌ എടുത്ത്‌ ഒരു മുഴിനീള കത്ത്‌ എഴുതി... ആ കത്തിണ്റ്റെ ഉള്ളടക്കം ഇതായിരൂന്നു...

പ്രിയപ്പെട്ട പിള്ള സാര്‍ ,
മക്കളുടെ ആവശ്യങ്ങള്‍ ഒന്നും നിരാകരിക്കരുത്‌...അവരുടെ മനസ്സു വേദനിപ്പിക്കരുത്‌..നാളെയുടെ ഭാവി ആണവര്‍. ........... അങ്ങിനെ ഒരു മുഴുനീളന്‍ കത്ത്‌.

പോസ്റ്റ്‌ ചെയ്യാനും മറന്നില്ല. രണ്ട്‌ ദിവസത്തിനുശേഷം അച്ചന്‍ എന്നെ വിളിച്ചു കൊണ്ടു പൊയി ഷൂ മേടിച്ചു തന്നു. ലെറ്ററിണ്റ്റെ കാര്യം ഞാന്‍ അപ്പൊഴെക്കും മറന്നിരുന്നു. ഷൂ കിട്ടിയപ്പൊ ഞാന്‍ രാജാവായി. പഴയ കൊട്ടരം വീണ്ടും ഞാന്‍ കെട്ടിപൊക്കി. അങ്ങിനെ മൂന്നര്‍ റ്റ്രിപ്‌ ഒരു സംഭവമായി മാറുകയും ചെയ്തു.

ഈക്കഴിഞ്ഞ കൊല്ലം ഞങ്ങടെ വീടുപണി നടക്കുമ്പോള്‍ ചേട്ടന്‍ എന്നെ വിളിച്ചു ആ പഴയ ലെറ്റര്‍

ബോംബിണ്റ്റെ കാര്യം പറഞ്ഞു.
"ണ്റ്റെ ദൈവമെ" വര്‍ഷങ്ങല്‍ക്കു മുന്‍പു നടന്ന ഈ പരമ രഹസ്യം എ്ങ്ങിനെ ലീക്‌ ആയി??..

അതായിരുന്നു ആദ്യം മനസ്സില്‍ ഓടി ഏത്തിയത്‌..പിന്നെ കര്യം ചോദിച്ചപ്പോള്‍ സംഗതി ക്ളീയര്‍ ആയി. ആ കത്തു അച്ച്ന്‌ കിട്ടിയിരുന്നു. എണ്റ്റെ കയ്യക്ഷരം കണ്ടപ്പോലെ അച്ചന്‌ മനസ്സിലായി ആ കത്തിണ്റ്റെ സ്രിഷ്ടികര്‍താവ്‌ ഞാന്‍ തന്നെ ആണെന്ന്‌. പക്ഷെ അമ്മയോടുപൊലും അച്ചന്‍ അതു പറഞ്ഞിരുന്നില്ല.. വളരെ അവിചാരിതമായാണ്‌ അത്‌ ചേട്ടണ്റ്റെ കയ്യില്‍ കിട്ടിയത്‌. കഴിഞ്ഞ തവണ നാട്ടില്‍ പോയപ്പൊ കാര്യം എല്ലാം വ്യക്തമായി എല്ലര്‍ക്കും മനസ്സിലായി.. ഒരു ചിരിക്കാനുള്ള വകയുമായി. ഇപ്പൊഴും ആ ലെറ്റര്‍ അച്ചന്‍ സൂക്ഷിച്ചു വച്ചിട്ടുണ്ട്‌. ഈ കൊച്ചുമോണ്റ്റെ വലിയ വിക്രിതിയുടെ തെളിവായി. തന്നെ.. :-)

അഭിപ്രായങ്ങള്‍

  1. Balakrishnaaaa,
    Today i understood that you were a real "puli" even when you werea small Kid. the way you presented the matter in front of your father is simply supereb. Your father might be hard one but also a soft person.
    Good writing. some words are not correct. take care while typing the malayalam words. if you can correct it as early as possible.
    :)
    Upaasana

    Off Topic: Have you experience in writing a Love Letter Balakrishnaaaaaaaaa....

    മറുപടിഇല്ലാതാക്കൂ
  2. sunile..
    oru love letter thaamasiyaathe pratheekshikkam...thaks for thr update i will correct the errors..

    മറുപടിഇല്ലാതാക്കൂ
  3. കിടിലം തന്നെ. പിള്ളസാര്‍ അതിലും കിടിലം!

    മറുപടിഇല്ലാതാക്കൂ
  4. രചയിതാവ് ഈ അഭിപ്രായം നീക്കംചെയ്തു.

    മറുപടിഇല്ലാതാക്കൂ
  5. ബാലാ,
    ജ്ജ് ഒരു ബോര്‍ഡ് വക്ക് റൂമിന് പുറത്ത്

    “ലൌ ലെറ്റര്‍ എഴുതി കൊടുക്കപ്പെടും”

    ഐഡിയ എങ്ങിനെ..?
    :)
    ഉപാസന

    മറുപടിഇല്ലാതാക്കൂ
  6. bhai,
    athum kore munpu chinthichchatha..pakshe ippo oru joli ullakaaranam korachchu madi..
    ni pedikkanda.."balan's love letter academy" thaamasiyaathe varum..

    മറുപടിഇല്ലാതാക്കൂ
  7. Simi thank u for your valuable comment...achchanodu njaan parayunnund achchan "hit" aaya vivaram..
    :-)

    മറുപടിഇല്ലാതാക്കൂ
  8. അതു കൊള്ളാം കൂട്ടുകാരാ...
    എന്തായാലും ഷൂ തരപ്പെട്ടല്ലോ.
    :)

    മറുപടിഇല്ലാതാക്കൂ
  9. Mone Balakrishna...

    Njan inna ninte blog aadyamayi vaayikkunnathu....sunilinte blog stiram vayikkarundu, athile link kndappo aakaamsha kodu click chytata....story ugran....i hope that letter will be very precious for your father...

    മറുപടിഇല്ലാതാക്കൂ

ഒരു അഭിപ്രായം പോസ്റ്റ് ചെയ്യൂ

അഭിപ്രായം അറിയിക്കൂ‍!!

ഈ ബ്ലോഗിൽ നിന്നുള്ള ജനപ്രിയ പോസ്റ്റുകള്‍‌

ആ പ്രവ് ഇന്നും അവിടെ തന്നെ ചത്തു കിടപ്പുണ്ടായിരുന്നു...

3ഡിയുടെ ബാല്‍ക്കണിയില്‍ ഇന്നും ആ പ്രാവ്‌ ചത്തു കിടന്നിരുന്നു...എന്താണു സംഭവിചചതു എന്നു ആര്‍ക്കും അരിയില്ല...ഇന്നാനെങ്കില്‍ വലിയ വിശേഷം...ഒരു തുള്ളീ വെള്ളമ്മില്ല..രാവിലെ തന്നെ പാലുകാരന്‍ അളവില്‍ ഒട്ടും കുരവില്ലതെ നല്ലപൊലെ വെള്ളം കലര്‍തിയ പാലുമായെത്തി...സോമനും ഞാനും ബെല്ലടി കേട്ടൂണര്‍ന്നു...നല്ല മഴ..ഇന്ന്ത്തെ പാലില്‍ മിക്കവാറും നല്ല വെള്ളാമായിരിക്കും എന്നശ്വാസതൊടെ പാലുകൊന്‍ഡു അദുക്കളയില്‍ വച്ചു..സമയം 5.30...സന്‍ഞ്ജു വാളു വച്ചു നശിപ്പിച്ച ആ പുതപ്പ്‌ മുകളില്‍ കിടന്നു നനയുന്നുണ്ടായിരിന്നു...പോയ പുതപ്പിനെ ഓര്‍ത്തിട്ടു കര്യമില്ലല്ലൊ???...പൊട്ടെ...പിന്നെയും ഉറങ്ഗാന്‍ തൊന്നി..കത്തനാര്‍ എന്റെ പുതപ്പില്‍ അധികാരം സ്താപിച്ചു കഴിഞ്ഞിരുന്നു...കിട്ടിയതു മതി എന്നായി..ആ പുതാപ്പിന്റെ ഒരു ഓഹരി ഞാനും സ്വന്തമാക്കി...ആരൊ ക്ലോസട്ടില്‍ ബ്രഷ്‌ ഇട്ടുൂരക്കുന്ന ശബ്ദം കേട്ടണുപിന്നെ ഉന്‍ണര്‍ന്നത്‌....നൊക്കിയപ്പൊല്‍ ബോസ്സ്‌ പല്ലുതേക്കുകയായിരുന്നു.....മനസ്സില്‍ ചിരി പൊട്ടി...ദാണ്ടെ വാസൂട്ടനും എനിട്ടിരിക്കുന്നു...8.30 മുന്‍പെ ഒരു അപ്പോയിന്റ്‌മന്റ്‌ ഉണ്ടെന്നുപരഞ്ഞാണു ധിറൂതിപിടിചുള്ളാ തയ്യാരെറ്റുപ്പ്‌..നാരായനെട്ടന്റെ മോ…

ഒരു കഥ-നുണ കഥ.

കഥകഥാരചന മത്സരങ്ങള്‍ ക്ളാസ്‌ കട്ട്‌ ചെയ്യാനുള്ള ഒരവസമാണ്‌. അതുകൊണ്ട്‌ ഏതു കഥാ രചന മത്സരം ഉണ്ടെങ്കിലും പേരുകൊടുക്കുന്നത്‌ എണ്റ്റെ ഒരു ശീലമായിരുന്നു. ആ ഇടക്കാണ്‌ പറവൂറ്‍ താലൂക്‌ സഹകരണ ബാങ്കിണ്റ്റെ വക കഥാരചനാ മത്സരം ഉണ്ടെന്ന വാര്‍ത്ത പേപ്പറില്‍ കണ്ടത്‌. പിന്നെ ഒന്നും ആലോചിച്ചില്ല, നേരെ പോയി പേരു റജിസ്റ്റര്‍ ചെയ്തു.
അങ്ങിനെ ആ സുദിനം വന്നെത്തി. പ്രിന്‍സിപ്പളിണ്റ്റെ സ്പെഷല്‍ പെര്‍മിഷന്‍ കിട്ടി. അപ്പൊ അറ്റ്ന്ദന്‍സിനു കുഴപ്പം ഇല്ല. .അന്ന്‌ സൈക്കിള്‍ ആണ്‌ പ്രഥാന വാഹനം.അതുകൊണ്ട്‌ സഹകരണ ബാങ്കില്‍ എതിയപ്പൊഴേക്കും സമയം പത്തു മണിയായി. അപ്പൊഴെക്കും ഈ മത്സരത്തിണ്റ്റെ ജഡ്ജ്‌ ആയ പ്രഭാകരന്‍ സാര്‍ വിഷയം ബോര്‍ഡില്‍ എഴുതിക്കഴിഞ്ഞിരുന്നു.

"തമിഴ്‌ നാട്ടിലെ ഒരു ബ്രാഹ്മണ കുടുംബത്തില്‍ പെട്ട, ഒരു ജോലിക്കു വേണ്ടി അലയുന്ന ഒരു ചെറുപ്പക്കാരന്‍" അതായിരുന്നു കഥാ വിഷയം.

കഥാരചന ആവുമ്പോള്‍ ഒരു സ്റ്റൈല്‍ ഒക്കെ വേണ്ടെ!!!. അതുകൊണ്ട്‌ കഥയുടെ സ്റ്റാര്‍ടിംഗ്‌ ഒരു കിടിലന്‍ ആക്കാന്‍ തന്നെ തീരുമാനിച്ചു. മധുരമീനാക്ഷി ക്ഷേത്രത്തിലെ സുപ്രഭാതം കേട്ടുണരുന്ന അഗ്രഹാരത്തെരുവിലെ ശരവനണ്‍..അതായിരുന്നു സ്റ്റാര്‍ട്ടിംഗ്‌......അങ്ങിനെ…

ഒരു പിതാവിന്റെ വിലാപങ്ങൾ

മൂന്നുദിവസത്തെ വീട്ടുവാസവും കഴിഞ്ഞു രാത്രി പതിനൊന്നരക്കുള്ള ട്രിവാൻഡ്രം എക്സ്പ്രസിൽ ചെന്നൈയിലേക്ക്‌ വച്ചുപിടിക്കാം എന്നു തീരുമാനിച്ചിട്ടാണ്‌ ചേച്ചിയുടെവീട്ടിൽ നിന്നും യാത്രയായത്‌.

പുറത്തിറങ്ങി നോക്കുമ്പോൾ ഒരു കുരുന്നിനെ പോലും കാണാനില്ല, റോഡിൽ കിടന്നുറങ്ങാം , അതേ പോലെ കാലി. സമയം പത്തര ആവുന്നെയുള്ളൂ, ഞായറാഴ്ച ആയതുകൊണ്ടായിരിക്കും , ഒരു ഓട്ടോ പോലും വരുന്നില്ല,ഒരു പത്തു മിനിട്ട്‌ കാത്തു നിന്നശേഷം നേരെ അമ്പലനടയിലേക്ക്‌ നടന്നു. അവിടെ സാധാരണ ഓട്ടോകാണാറുണ്ട്‌. ഞാനും എനിക്കു കൂട്ടായി നിലാവും മാത്രം.ഒരൽപം പേടി തോന്നിയെങ്കിലും അവസാനം നടന്നു നടന്നു അമ്പലനടയിൽ എത്തി, എന്റെ ഭാഗ്യത്തിനു ഒ‍ാട്ടോ അവിടെ കിടപ്പുണ്ടായിരുന്നു.
ചേട്ടാ..റെയിൽ വേ സ്റ്റേഷൻ വരെ..

ആദ്യം കിടന്നിരുന്ന ഓട്ടോയിൽ കയറി ഞാൻ പറഞ്ഞു.

വടക്കുംനാഥനെ വണങ്ങാതെ പോയാൽ അതു ദോഷമല്ലേ എന്ന ചിന്ത കാരണമാവാം ഓട്ടോചേട്ടൻ എന്നെയും കൊണ്ട്‌ ഒരു റൗണ്ട്‌ പൂർത്തിയാക്കി സ്റ്റേഷനിൽ കൊണ്ടാക്കി.

എത്രയായി...

മുപ്പത്‌ രൂപ..

രാത്രിയല്ലേ, എന്നെ വളരെ സേഫ്‌ ആയിട്ടു കൊണ്ടു വിട്ടില്ലേ, പോരാത്തതിനു വടക്കുമ്നാഥനെ വണങ്ങാനുള്ള അവസരവും ഉണ്ടാക്കിതന്ന ആളല്ലേ, ഈ വകചിന്തക്കൾ എല്ലാംകൂടി…