ഇതൊഴിവാക്കി പ്രധാന ഉള്ളടക്കത്തിലേക്ക് പോവുക

പാൽ ഭൂതം

പശൂനെ നോക്കാൻ കെൽപ്പില്ലാണ്ടാവുകയും നോക്കാനുള്ള ചിലവുകൂടുകയും ചെയ്തോടെയാണ്‌ അമ്മൂമ്മ വീട്ടിലെ പശൂനെ വിൽക്കാൻ തീരുമാനിച്ചത്‌.അധികം താമസിയാതെ തന്നെ അതിനെ വിൽക്കുകയും ചെയ്തു.

അതിനു പിന്നാലെ ആയിരുന്നു ചിറ്റേടെ പ്രസവവും ഞങ്ങടെ വീട്ടിലേക്കുള്ള വരവും. "ഇത്തിരിക്കോളം വന്ന രണ്ട്‌ പിള്ളാരും അമ്മേം". അങ്ങിനെ അവധികാലം ആഘോഷമാക്കാൻ എത്തിയതാണ്‌. ഉണ്ണീയെ കണ്ടാൽ അറീഞ്ഞൂടെ ഊരിലെ പഞ്ഞം എന്നു പറയുന്ന അവസ്ഥയിലായിരുന്നു ഞാൻ. കഴിക്കാനും കളയാനും ഉള്ള കുഴൽ നേരെ കണക്ഷൻ ഉള്ള മാതിരി. എല്ലെല്ലാം എണ്ണിയെടുക്കാം,

"എന്താ വനജേ, ഇവന്‌ എന്തെങ്കിലും കൊടുത്തൂടെ" എന്ന് അമ്മേടെ അമ്മാവന്റെ ചോദ്യം കൂടി ആയപ്പോൾ പശൂനെ വിറ്റുകളഞ്ഞതിന്റെ വിഷമം ഇരട്ടിയായി അമ്മൂമ്മയ്ക്ക്‌.

"ന്റെ കുട്ട്യേ..ഇവിടേന്ന് പോവുമ്പോഴേക്കും നിന്നെ ഇത്തിരിയെങ്കിലും നന്നാക്കും ഞാൻ", അമ്മൂമ്മ പറഞ്ഞതിന്റെ പൊരുൾ മനസ്സിലാക്കാൻ പാകത്തിന്‌ പക്വത ഇല്ലാതിരുന്നതുകൊണ്ട്‌ ആ സമയം തേങ്ങേറ്റക്കാരൻ നാരായണേട്ടന്റെ വെട്ടോത്തിയെടുത്ത്‌ കാവിലെ വെളിച്ചപ്പാട്‌ തുള്ളുന്ന മാതിരി തുള്ളിക്കോണ്ടോടി.

പിറ്റേന്ന് വീടിന്റെ പടിക്കൽ ആരെയോ കാത്തെന്നവണ്ണം അമ്മൂമ്മ നിക്കണകണ്ടപ്പോൾ "ന്താ മ്മൂമ്മേ ഇവടെ നിക്കണേ?" എന്നുചോദിച്ചെങ്കിലും മറുപടികിട്ടാതെ വന്നപ്പോൾ കൊഞ്ഞനം കാണിച്ചുകൊണ്ട്‌ പാടത്തേക്ക്‌ ഓടി.

വൈകുന്നേരം വേണുച്ചേട്ടന്റെ കാറിന്റെ പഴയ ടയർ ഉരിട്ടിക്കൊണ്ട്‌ നടക്കുമ്പോഴാണ്‌ വീടിന്റെ പടിക്കൽ പാൽക്കാരൻ മത്തായി എന്തോ സാധനം വച്ചിട്ട്‌ പോണകണ്ടത്‌. ഓടിപ്പോയി നോക്കീപ്പോ ഒരു കുപ്പിപ്പാല്‌.

ദേമ്മൂമ്മെ!! പടീക്കല്‌ ഒരൂപ്പി പ്പാല്‌....

പറഞ്ഞുതീരും മുൻപേ അമ്മൂമ്മ വന്ന് അതെടുത്ത്‌ അകത്തേക്കുപോയി..പിന്നീടങ്ങോട്ട്‌ ദിവസോം ചായക്കു പകരം പാലായി..കുശാലായി!!

രാവിലെ മൂന്നുമണിക്കു പാലുവരും.വൈകീട്ടും അതേ സമയം. പാൽകുപ്പി കൊണ്ടുവയ്ക്കുന്ന സമയത്ത്‌ മത്തായി രണ്ട്തവണ പടിയിൽ കൊട്ടും..പാല്‌ വച്ചിട്ടുണ്ട്‌ എന്നറിയിക്കാൻ , വലിയ ബഹളം ഒന്നും ഇല്ലാത്തസമയം ആയതുകൊണ്ട്‌ അമ്മൂമ്മ ശബ്ദം കേൾക്കുമ്പോഴേ എണീക്കും. പിന്നീട്‌ ഉറക്കം കഷ്ടിയാണ്‌, പിന്നെ വീട്ടു ജോലിയായി തിരക്കായി.

കുറച്ചു ദിവസത്തിനുശേഷമാണ്‌ ഒരു വിചിത്രശബ്ദം അമ്മൂമ്മയുടെ ശ്രദ്ധയിൽ പെട്ടു തുടങ്ങിയത്‌. ഏകദേശം അഞ്ചുമണിയാകുമ്പോൾ ഒരു ഉം...ഉം....ഉം... ശബ്ദം കേട്ടുതുടങ്ങും പതിയെ പതിയെ ശബ്ദത്തിനു തീവ്രത കൂടിക്കൂടി വരും. ഉം..ഉം..ഉം...ഉം..ഉം..പിന്നെ അതു അകന്നുപോവും....പിന്നെ ഇല്ലാണ്ടാവും. ഇതു ദിവസേനയുള്ള ചടങ്ങായി മാറിയപ്പോഴാണ്‌ അമ്മൂമ്മ എല്ലാവരോടും പറഞ്ഞത്‌. കേട്ടവർ എല്ലവരും ധൈര്യശാലികളായതുകൊണ്ട്‌ ആരും ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല.

അന്നുവൈകീട്ട്‌ മത്തായി വന്നപ്പോഴും അമ്മൂമ്മ പറയാൻ മറന്നില്ല.

മത്തായി, രാവിലെ ഒരു പേടിണ്ടാക്കണ ശബ്ദം കേക്കണുണ്ടല്ലോ!! എന്താണെന്നറിയില്ല..ഒരു വലിയശബ്ദം...കൂടിക്കൂടി വരും.പിന്നെ ഇല്ലാണ്ടാവും.

ന്റെ അമ്മിണിയമ്മേ, നെറെ ഭൂതോം പ്രേതോം ഒള്ള നാടല്ലേ ത്‌..ഒന്നും പറയാൻ വയ്യ..

ഒട്ടും താമസിയാതെ മത്തായീടെ മടുപടീം വന്നു. അതും കേട്ടതോടെ അമ്മൂമ്മക്ക്‌ പേടി ഇരട്ടിയായി.

പിന്നീടൂം ആ പേടീപ്പെടുത്തുന്ന ശബ്ദത്തിനു തീ‍ീവ്രത കൂടീയതല്ലാതെ ഒരു മാറ്റവും ഉണ്ടായില്ല.എങ്ങുനിന്നോ വരുന്നു എങ്ങോട്ടോ പോകുന്നു. പിന്നീട്‌ ഒരു ദിവസം ചിറ്റേടെ മോൾക്ക്‌ പനി വന്നത്‌ കാരണം, ചിറ്റയും മോളും സാധാരണ കിടക്കാറുള്ള മുറിയിൽ നിന്നും മാറി നല്ല വായുസഞ്ചാരമുള്ള, റോഡിനോട്‌ തൊട്ടടുത്തുള്ള മുറിയിൽ കിടന്നു. അന്നും പതിവുപോലെ ഉം..ഉം..ഭൂതം എത്തി... ചിറ്റക്ക്‌ ശബ്ദം വളരെ അടുത്തായിരുന്നു. ധൈര്യം വളരെ കൂടുതൽ ആയതുകൊണ്ട്‌ ജനൽ തുറക്കാനും മടി. അങ്ങിനെ ഒരു കാര്യം ഉറപ്പായി..ഭൂതം റോഡിലാണ്‌ സഞ്ചാരം!!!

പിന്നെ എങ്ങുനിന്നോകിട്ടിയ ധൈര്യത്തിന്റെ ബലത്തിൽ അമ്മൂമ്മ തന്നെ ഇതിനൊരറുതി വരുത്താൻ തീരുമാനിച്ചു.അമ്മെയും ചിറ്റയെയും കൂട്ടിനു വിളിക്കുകയും ചെയ്തു.

പിറ്റേന്ന് രാവിലെ തന്നെ മത്തായി പാലുമായി എത്തി പതിവ്‌ മുടക്കാതെ പടിക്കൽ കൊട്ടി യാത്രയായി. നേരത്തെ പറഞ്ഞതിൻ പടി മൂവരും പടിക്കലുള്ള മുല്ലയുടെ മറവിൽ പോയിരുന്നു. മുല്ലേടെ പിന്നിൽ നിന്നാൽ ഭൂതത്റ്റിനെന്നല്ല അതിന്റെ പിന്നിൽ നിന്നവർക്കുതന്നെ അവനവനെ കണ്ടുപിടിക്കാൻ പറ്റില്ല, അതുമാതിരിയാണ്‌ മുല്ല. സമയം അങ്ങിനെ ഇഴഞ്ഞു നീങ്ങി..അപ്രതീക്ഷിതമായി എന്തോ സംഭവിക്കാൻ പോകുന്നു എന്നതോന്നൽ എല്ലാവരിലും ഒരു പേടി വളർത്തിയെങ്കിലും മൂന്നുപേരുണ്ടല്ലോ എന്ന വിശ്വാസം അവരെ അവിടെ തന്നെ പിടിച്ച്നിർത്തി.

ഏകദേശം അഞ്ചുമണിയാകാറായി,അവ്യക്തമായ ഭൂതത്തിന്റെ ശബ്ദം കഎട്ടുതുടങ്ങി....ഉം..ഉം..ഉം...ശബ്ദം കേട്ട ദിക്കിലേക്കു മൂവരും എത്തിനോക്കി....അവ്ക്യതമായ ഒരു രൂപം റോഡിലൂടെ നടന്നുവരുന്നു....അത്‌ അടുക്കുംതോറൂം ശബ്ദത്തിന്‌ ശക്തിയും കൂടിവരുന്നു..ആ രൂപത്തിനു വ്യക്ത്തയും കൂടി വന്നു...ശബ്ദം വളരെ അടുത്തെത്തിയപ്പോൾ എന്തോമനസ്സിലാക്കിയ അമ്മൂമ്മ മുല്ലയുടെ പിന്നിൽ നിന്നും മാറി പടികടന്ന് റോഡിൽ വന്നു നിന്നു...എന്നിട്ടൊരു ചോദ്യവും...

ന്താ മത്തായി...ഇപ്പൊ ഭൂതങ്ങളൊക്കെ പാൽക്കച്ചോടം നടത്താനും തുടങ്ങിയോ!!!!

ശബ്ദം പെട്ടെന്നു നിലച്ചു..നോക്കുമ്പോൾ മത്തായി വിറങ്ങലിച്ച്‌ നിൽക്കുന്നു..

ന്നാലും ന്റെ മാത്തായി ഇങ്ങനെ ഒക്കെ ചെയ്യാൻ പാടുണ്ടോ?? ഒന്നു പറഞ്ഞൂടായിരുന്നോ നിനക്ക്‌??

തന്റെ ചെയ്തികൾ കയ്യോടെ പിടിക്കപ്പെട്ടതുകൊണ്ട്‌ ആ പാവം സത്യം പറഞ്ഞു... കപ്യാരുടെ വീട്ടിൽ പാലുകൊടുക്കാൻ സെമിത്തേരി കടന്നുവേണം പോവാൻ, സ്വതവേ പേടിത്തൊണ്ടനായ മത്തായിക്ക്‌ അത്‌ വലിയൊരു ജോലിതന്നെയായിരുന്നു.അതും അതിരാവിലെ പള്ളിസെമിത്തേരി കടന്നുപോവുമ്പോൾ ഒരുതരിവെളിച്ചം കൂടെകാണില്ല..അതുകൊണ്ട്‌ പള്ളിസെമിത്തേരിയടുക്കുന്നിടംതൊട്ട്‌ തിരികെ വീട്ടിൽ എത്തുന്നതുവരെ മരൊരുശബ്ദവും കേൾക്കാതിരിക്കാൻ തന്റെ കയ്യിലെ കാലിക്കുപ്പിയിൽ ഊതുമ്പോളുണ്ടാവുന്ന ശബ്ദമായിരുന്നു ഉം..ഉം..

ന്നാലും നി ഇങ്ങനൊന്നും ചെയ്യരുത്‌ ട്ടോ!!! എല്ലാരേം പേടിപ്പിച്ചില്ലേ നീ...ശരി തൽക്കാലം ആരോടും പറയണില്ല..ഇനി ആവർത്തിക്കരുത്‌..

ഇല്ലെന്നെ മട്ടിൽ തലയാട്ടി, കയ്യിലിരുന്ന കുപ്പി സഞ്ചിയിലുമാക്കി പാൽ ഭൂതം മത്തായി വീട്ടിലേക്കുള്ള വഴി പിടിച്ചു.

അങ്ങിനെ വലിയൊരുപേടിയെ പുഷ്പം പോലെ ഇല്ലതാക്കിയ സന്തോഷത്തിൽ മൂവർ സംഘം തിരിച്ചു നടന്നു. "പാൽ ഭൂത"ത്തിനെ പിന്നെയും പലതവണ കണ്ടിരിക്കുന്നു. എങ്കിലും പിന്നീടൊരിക്കലും ആ ശബ്ദം ആവർത്തിച്ചിട്ടില്ല...

(പണ്ടെങ്ങോ കേട്ടുമറന്ന ഒരു അമ്മൂമ്മക്കഥ...അമ്മൂമ്മയെപറ്റിപറയുമ്പോൾ നിറയെ ഉണ്ട്‌...ചില സ്നേഹങ്ങളും ലാളനകളൂം മനസിലാക്കാൻ വൈകുമ്പോൾ...പൊലിഞ്ഞുപോയ ആ സ്നേഹത്തിന്റെ അക്ഷയപാത്രത്തെ ഒരുനോക്കുകൂടെ കണ്ടെങ്കിൽ...ആ സ്നേഹം ഞാൻ മനസ്സിലാക്കിയെന്ന് ഒരു വാക്കു പറയാൻ കഴിഞ്ഞെങ്കിലെന്ന് ആശിച്ച്‌ പോകുന്നു... )

അഭിപ്രായങ്ങള്‍

  1. പണ്ടെങ്ങോ കേട്ടുമറന്ന ഒരു അമ്മൂമ്മക്കഥ...അമ്മൂമ്മയെപറ്റിപറയുമ്പോൾ നിറയെ ഉണ്ട്‌...ചില സ്നേഹങ്ങളും ലാളനകളൂം മനസിലാക്കാൻ വൈകുമ്പോൾ...പൊലിഞ്ഞുപോയ ആ സ്നേഹത്തിന്റെ അക്ഷയപാത്രത്തെ ഒരുനോക്കുകൂടെ കണ്ടെങ്കിൽ...ആ സ്നേഹം ഞാൻ മനസ്സിലാക്കിയെന്ന് ഒരു വാക്കു പറയാൻ കഴിഞ്ഞെങ്കിലെന്ന് ആശിച്ച്‌ പോകുന്നു...

    മറുപടിഇല്ലാതാക്കൂ
  2. അച്ചു12/11/2009 8:57 AM

    ഫോർ ആൾ, അഭിപ്രായത്തിനു നന്ദി,

    നന്ദി പ്യാരി,

    നന്ദി ഷെർലോക്...

    മറുപടിഇല്ലാതാക്കൂ
  3. Hari

    ente muththazziye Ormma vannu...
    nalla sambhavam. vivaraNavum koLLaam
    :-)
    Upasana

    മറുപടിഇല്ലാതാക്കൂ

ഒരു അഭിപ്രായം പോസ്റ്റ് ചെയ്യൂ

അഭിപ്രായം അറിയിക്കൂ‍!!

ഈ ബ്ലോഗിൽ നിന്നുള്ള ജനപ്രിയ പോസ്റ്റുകള്‍‌

ഒരു പിതാവിന്റെ വിലാപങ്ങൾ

മൂന്നുദിവസത്തെ വീട്ടുവാസവും കഴിഞ്ഞു രാത്രി പതിനൊന്നരക്കുള്ള ട്രിവാൻഡ്രം എക്സ്പ്രസിൽ ചെന്നൈയിലേക്ക്‌ വച്ചുപിടിക്കാം എന്നു തീരുമാനിച്ചിട്ടാണ്‌ ചേച്ചിയുടെവീട്ടിൽ നിന്നും യാത്രയായത്‌.

പുറത്തിറങ്ങി നോക്കുമ്പോൾ ഒരു കുരുന്നിനെ പോലും കാണാനില്ല, റോഡിൽ കിടന്നുറങ്ങാം , അതേ പോലെ കാലി. സമയം പത്തര ആവുന്നെയുള്ളൂ, ഞായറാഴ്ച ആയതുകൊണ്ടായിരിക്കും , ഒരു ഓട്ടോ പോലും വരുന്നില്ല,ഒരു പത്തു മിനിട്ട്‌ കാത്തു നിന്നശേഷം നേരെ അമ്പലനടയിലേക്ക്‌ നടന്നു. അവിടെ സാധാരണ ഓട്ടോകാണാറുണ്ട്‌. ഞാനും എനിക്കു കൂട്ടായി നിലാവും മാത്രം.ഒരൽപം പേടി തോന്നിയെങ്കിലും അവസാനം നടന്നു നടന്നു അമ്പലനടയിൽ എത്തി, എന്റെ ഭാഗ്യത്തിനു ഒ‍ാട്ടോ അവിടെ കിടപ്പുണ്ടായിരുന്നു.
ചേട്ടാ..റെയിൽ വേ സ്റ്റേഷൻ വരെ..

ആദ്യം കിടന്നിരുന്ന ഓട്ടോയിൽ കയറി ഞാൻ പറഞ്ഞു.

വടക്കുംനാഥനെ വണങ്ങാതെ പോയാൽ അതു ദോഷമല്ലേ എന്ന ചിന്ത കാരണമാവാം ഓട്ടോചേട്ടൻ എന്നെയും കൊണ്ട്‌ ഒരു റൗണ്ട്‌ പൂർത്തിയാക്കി സ്റ്റേഷനിൽ കൊണ്ടാക്കി.

എത്രയായി...

മുപ്പത്‌ രൂപ..

രാത്രിയല്ലേ, എന്നെ വളരെ സേഫ്‌ ആയിട്ടു കൊണ്ടു വിട്ടില്ലേ, പോരാത്തതിനു വടക്കുമ്നാഥനെ വണങ്ങാനുള്ള അവസരവും ഉണ്ടാക്കിതന്ന ആളല്ലേ, ഈ വകചിന്തക്കൾ എല്ലാംകൂടി…

ഒരു കഥ-നുണ കഥ.

കഥകഥാരചന മത്സരങ്ങള്‍ ക്ളാസ്‌ കട്ട്‌ ചെയ്യാനുള്ള ഒരവസമാണ്‌. അതുകൊണ്ട്‌ ഏതു കഥാ രചന മത്സരം ഉണ്ടെങ്കിലും പേരുകൊടുക്കുന്നത്‌ എണ്റ്റെ ഒരു ശീലമായിരുന്നു. ആ ഇടക്കാണ്‌ പറവൂറ്‍ താലൂക്‌ സഹകരണ ബാങ്കിണ്റ്റെ വക കഥാരചനാ മത്സരം ഉണ്ടെന്ന വാര്‍ത്ത പേപ്പറില്‍ കണ്ടത്‌. പിന്നെ ഒന്നും ആലോചിച്ചില്ല, നേരെ പോയി പേരു റജിസ്റ്റര്‍ ചെയ്തു.
അങ്ങിനെ ആ സുദിനം വന്നെത്തി. പ്രിന്‍സിപ്പളിണ്റ്റെ സ്പെഷല്‍ പെര്‍മിഷന്‍ കിട്ടി. അപ്പൊ അറ്റ്ന്ദന്‍സിനു കുഴപ്പം ഇല്ല. .അന്ന്‌ സൈക്കിള്‍ ആണ്‌ പ്രഥാന വാഹനം.അതുകൊണ്ട്‌ സഹകരണ ബാങ്കില്‍ എതിയപ്പൊഴേക്കും സമയം പത്തു മണിയായി. അപ്പൊഴെക്കും ഈ മത്സരത്തിണ്റ്റെ ജഡ്ജ്‌ ആയ പ്രഭാകരന്‍ സാര്‍ വിഷയം ബോര്‍ഡില്‍ എഴുതിക്കഴിഞ്ഞിരുന്നു.

"തമിഴ്‌ നാട്ടിലെ ഒരു ബ്രാഹ്മണ കുടുംബത്തില്‍ പെട്ട, ഒരു ജോലിക്കു വേണ്ടി അലയുന്ന ഒരു ചെറുപ്പക്കാരന്‍" അതായിരുന്നു കഥാ വിഷയം.

കഥാരചന ആവുമ്പോള്‍ ഒരു സ്റ്റൈല്‍ ഒക്കെ വേണ്ടെ!!!. അതുകൊണ്ട്‌ കഥയുടെ സ്റ്റാര്‍ടിംഗ്‌ ഒരു കിടിലന്‍ ആക്കാന്‍ തന്നെ തീരുമാനിച്ചു. മധുരമീനാക്ഷി ക്ഷേത്രത്തിലെ സുപ്രഭാതം കേട്ടുണരുന്ന അഗ്രഹാരത്തെരുവിലെ ശരവനണ്‍..അതായിരുന്നു സ്റ്റാര്‍ട്ടിംഗ്‌......അങ്ങിനെ…

സപ്രൂന്റെ കല്യാണം

നാരയണേട്ടാ, അറിഞ്ഞില്ല്ലേ നമ്മടെ സപ്രുന്‌ പെണ്ണുശരിയായീന്ന കേട്ടെ!!! അരവിന്ദന്റെ ശബ്ദം കേട്ട്‌ പാടത്തെ വരമ്പിന്റെ അവസാന മിനുക്കുപണിയിലായിരുന്ന നാരായണേട്ടൻ തലയുയർത്തി, എവിടുന്നാടാ പെണ്ണ്‌??!! കോട്ടക്കലീന്നാന്ന കേട്ടെ!! അടുത്താഴ്ച കാണാൻ പോണൂത്രെ!!! എന്നാ ഞാൻ ഒന്നു അത്രേടം വരെ ഒന്നു പോയി നോക്കട്ടെ, എന്താന്നറിയലോ!! പറഞ്ഞു തീരും മുൻപേ പാടത്തെ പണി മതിയാക്കി നാരയണേട്ടൻ നേരെ സപ്രുന്റെ വീട്ടിലേക്കുള്ള വഴിപിടിച്ചു. സന്ദീപ്‌ അഥവാ സപ്രു, ദേവി ടീച്ചറുടെയും ദാമോദരൻ മാഷിന്റെയും ഒരേ ഒരു മകൻ,തൃശ്ശൂർ ജില്ലയിലെ വല്ലക്കുന്നാണ്‌ സ്വദേശം,ജനിച്ചപ്പോൾ കരിമരുന്നരച്ച അമ്മിക്കുഴ പോലെ ഇരുന്നെങ്കിലും കുങ്കുമപ്പൂവിന്റെയും ബേബീക്രീമുകളുടെയും ബലത്തിൽ സൗന്ദര്യവാനായി, പ്രീഡിഗ്രി പഠനത്തിനുശേഷം സിവിൽ എഞ്ചിനീയറിംഗിൽ ഡിപ്ലോമയും എടുത്ത്‌ ഒരു സ്വകാര്യ കമ്പനിയിൽ ജോലി ചെയ്യുന്നു. കല്യാണപ്രായം ആയില്യാ..ആയില്യാ..എന്ന മുൻവിധികളിൽ വീട്ടുക്കാർ വിശ്വസിച്ചിരുന്നതുകൊണ്ട്‌ പ്രായ്യം മുപ്പതു കഴിഞ്ഞപ്പോഴാണ്‌ പെണ്ണന്വേഷണം തുടങ്ങിയത്‌ തന്നെ. അങ്ങിനെ പലരെയും പോയിക്കണ്ടു, പലരും വേണ്ടാന്ന് പറഞ്ഞു, പിന്നെയും പലരെയും കണ്ടു, അങ്ങിനെ കണ്ട്‌ കണ്ട്…